اين دو به نظر نمى‌رسد. «١»
در پاسخ بايد گفت:
اوّلًا- مى‌دانيم آيات قرآن، و همچنين سوره‌هاى آن، بر طبق تاريخِ نزول، جمع‌آورى نشده است، بلكه بسيارى از سوره‌هائى كه در «مدينه» نازل شده مشتمل بر آياتى است كه در «مكّه» نازل گرديده و به عكس آيات مدنى را در لابلاى سوره‌هاى مكّى مشاهده مى‌كنيم.
با توجه به اين حقيقت، جدا شدن اين دو آيه از يكديگر در قرآن جاى تعجب نخواهد بود (البته طرز قرار گرفتن آيات هر سوره تنها به فرمان پيامبر صلى الله عليه و آله بوده است).
آرى، اگر آيات بر طبق تاريخ نزول جمع‌آورى شده بود جاى اين ايراد بود.
ثانياً- ممكن است قرار دادن آيه مربوط به «غدير» در لابلاى احكام مربوط به غذاهاى حلال و حرام براى محافظت از تحريف و حذف و تغيير بوده باشد؛ زيرا بسيار مى‌شود براى محفوظ ماندن يك شى‌ء نفيس آن را با مطالب ساده‌اى مى‌آميزند تا كمتر جلب توجه كند (دقت كنيد).
حوادثى كه در آخرين ساعات عمر پيامبر صلى الله عليه و آله واقع شد، و مخالفت صريحى كه از طرف بعضى افراد براى نوشتن وصيتنامه از طرف پيامبر صلى الله عليه و آله به عمل آمد، تا آنجا كه حتى پيامبر صلى الله عليه و آله را (العياذ بالله) متهم به هذيان و بيمارى! و گفتن سخنان ناموزون كردند، و شرح آن در كتب معروف اسلامى اعم از كتب اهل تسنن و شيعه نقل شده «٢» شاهد گويائى است بر اين كه بعضى از افراد حساسيت خاصى