دارد». «١»
از آنچه در بالا گفتيم روشن مى‌شود: اخبارى كه نزول آيه فوق را در جريان غدير بيان كرده، در رديف خبر واحد نيست كه بتوان با تضعيف بعضى اسناد آن، آنها را ناديده گرفت.
بلكه اخبارى است كه اگر متواتر نباشد لااقل مستفيض است، و در منابع معروف اسلامى نقل شده، اگر چه بعضى از دانشمندان متعصب اهل تسنن، مانند: «آلوسى» در تفسير «روح المعانى» تنها با تضعيف سند يكى از اين اخبار كوشيده‌اند بقيه را به دست فراموشى بسپارند و چون روايت را بر خلاف مذاق خويش ديده‌اند، مجعول و نادرست قلمداد كنند.
و يا مانند نويسنده تفسير «المنار» با تفسير ساده‌اى از آيه گذشته، بدون اين كه كمترين اشاره‌اى به اين روايات كند، شايد خود را در بن‌بست ديده كه اگر بخواهد روايات را ذكر كرده و تضعيف كند بر خلاف انصاف است و اگر بخواهد قبول كند بر خلاف مذاق او است!
نكته جالبى كه بايد در اينجا به آن توجه كرد اين است كه: قرآن در سوره «نور» آيه ٥٥ چنين مى‌گويد:
وَعَدَ اللَّهُ الَّذِيْنَ آمَنُوا مِنْكُمْ وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِى الأَرْضِ