تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٤٢
ندارند.
٢- آيا منظور از آن «روز عرفه» در آخرين حج پيامبر صلى الله عليه و آله است؟! (همان طور كه جمعى از مفسران احتمال دادهاند).
پاسخ اين سؤال نيز منفى است؛ زيرا نشانههاى فوق بر آن روز نيز تطبيق نمىكند؛ چرا كه حادثه خاصى كه باعث يأس كفار بشود در آن روز واقع نشده، اگر منظور انبوه اجتماع مسلمانان است كه قبل از روز عرفه نيز در خدمت پيغمبر صلى الله عليه و آله در «مكّه» بودند.
و اگر منظور نزول احكام فوق در آن روز است كه آن نيز همان طور كه گفتيم چيز وحشتناكى براى كفار نبود.
٣- و آيا مراد «روز فتح مكّه» است (چنان كه بعضى احتمال دادهاند) با اين كه تاريخ نزول اين سوره مدتها بعد از فتح «مكّه» بوده است؟!
٤- و يا منظور روز «نزول آيات سوره برائت» است، كه آن هم مدتها قبل از نزول اين سوره، بوده است؟!
٥ و ٦- و از همه عجيبتر احتمالى است كه بعضى ديگر دادهاند كه: اين روز، روز ظهور اسلام، يا بعثت پيامبر صلى الله عليه و آله باشد، با اين كه آنها هيچگونه ارتباطى با روز نزول اين آيه ندارند و سالهاى متمادى در ميان آنها فاصله بوده است.
بنابراين، هيچ يك از احتمالات ششگانه فوق با محتويات آيه سازگار نيست.
در اينجا احتمال ديگرى نيز هست كه تمام مفسران شيعه آن را در كتب خود آوردهاند و روايات متعددى آن را تأييد مىكند، و با محتويات آيه كاملًا سازگار است و آن اين كه:
منظور «روز غدير خم» است، روزى كه پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله امير مؤمنان