الف- حيواناتى كه از گوشت آنها استفاده مى‌شود، بايد از حيوانات علف خوار باشند؛ زيرا گوشت حيوانات گوشت‌خوار، بر اثر خوردن گوشت‌هاى مردار و آلوده، غالباً ناسالم و مايه انواع بيمارى‌ها است، به خلاف چهارپايان علف‌خوار كه معمولًا از غذاهاى سالم و پاك استفاده مى‌كنند.
به علاوه، همان طور كه در گذشته ذيل آيه ١٧٣ سوره «بقره» گفتيم هر حيوانى صفات خويش را از طريق گوشت خود، به كسانى كه از آن مى‌خورند منتقل مى‌كند.
بنابراين، تغذيه از گوشت حيوانات درنده صفت قساوت و درندگى را در انسان تقويت مى‌نمايد.
و نيز به همين دليل است كه در اسلام حيوانات جَلّال يعنى حيواناتى كه از نجاست تغذيه مى‌كنند، تحريم شده است.
ب- حيواناتى كه از گوشتشان استفاده مى‌شود، بايد مورد تنفّر نبوده باشند.
ج- و نيز بايد زيانى براى جسم يا روح انسان توليد نكنند.
د- حيواناتى كه در مسير شرك و بت‌پرستى و مانند آنها قربانى مى‌شوند، چون از نظر معنوى ناپاكند، تحريم شده‌اند.
ه- يك سلسله دستورها در اسلام براى طرز ذبح حيوانات وارد شده كه هر كدام به نوبه خود، داراى اثر بهداشتى يا اخلاقى مى‌باشد.
***
٢- روز اكمال دين كدام روز است
در اينجا بحث مهمى پيش مى‌آيد كه: منظور از «اليوم» (امروز) كه در دو جمله بالا تكرار شده چيست؟
يعنى كدام روز است كه اين «چهار جهت» در آن جمع شده، هم كافران در