بيان گرديده، كه همه يا اغلب آنها مربوط به حج و زيارت خانه خدا است:
١- نخست خطاب به افراد با ايمان كرده مى‌فرمايد: «اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد! شعائر الهى را نقض نكنيد! و حريم آنها را حلال نشمريد» «يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا لا تُحِلُّوا شَعائِرَ اللَّهِ».
در اين كه منظور از «شعائر الهى» چيست؟ در ميان مفسران گفتگوى بسيار است، ولى به تناسب قسمت‌هاى ديگر اين آيه، و با توجه به سال نزول آن (سال دهم هجرى) كه سال حجة الوداع پيغمبر صلى الله عليه و آله بود، چنين به نظر مى‌رسد كه:
منظور از «شعائر»، «مناسك و برنامه‌هاى حج» باشد كه مسلمانان موظفند احترام همه آنها را نگاه دارند.
شاهد اين تفسير اين كه در قرآن كلمه «شعائر» معمولًا در مورد مراسم حج به كار رفته است. «١»
٢- احترام ماه‌هاى حرام را نگاه داريد و از جنگ كردن در اين ماه‌ها خوددارى كنيد، لذا مى‌فرمايد: «و نه ماه‌هاى حرام را» «وَ لَا الشَّهْرَ الْحَرامَ».
٣- «قربانيانى را كه براى حج مى‌آورند، اعم از اين كه بى‌نشان باشند (هَدْى) و يا نشان داشته باشند (قَلائِد) حلال نشمريد و بگذاريد كه به قربانگاه برسند و در آنجا قربانى شوند» «وَ لَا الْهَدْيَ وَ لَا الْقَلائِدَ». «٢»- «٣»
٤- تمام زائران خانه خدا بايد از آزادى كامل در اين مراسم بزرگ اسلامى بهره‌مند باشند، و هيچ گونه امتيازى در اين قسمت در ميان قبائل و افراد و نژادها و زبان‌ها نيست، بنابراين نبايد مزاحم كسانى شويد كه براى خشنودى پروردگار