«برهان» به عقيده بعضى از دانشمندان از ماده «بَرَه» (بر وزن فرح) به معنى سفيد شدن است و از آنجا كه استدلالات روشن، چهره حق را براى شنونده نورانى، آشكار و سفيد مى‌كند، به آن «برهان» گفته مى‌شود.
منظور از «برهان» در آيه فوق چنان كه جمعى از مفسران گفته‌اند و قرائن گواهى مى‌دهد، شخص پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله است.
و منظور از «نور»، قرآن مجيد است كه در آيات ديگر نيز از آن تعبير به نور شده است.
در احاديث متعددى كه از طرق اهل بيت عليهم السلام در تفسير «نور الثقلين»، «على بن ابراهيم» و «مجمع البيان» به ما رسيده، «برهان» به پيامبر صلى الله عليه و آله تفسير شده و «نور» به على عليه السلام، «١» اين تفسير با تفسيرى كه در بالا گفتيم منافات ندارد؛
زيرا ممكن است از «نور»، معنى وسيعى اراده شود كه هم قرآن و هم امير مؤمنان على عليه السلام را كه حافظ قرآن و مفسر و مدافع آن بود در برگيرد.
***
در آيه بعد، نتيجه پيروى از اين برهان و نور را چنين شرح مى‌دهد: «اما آنها كه به خدا ايمان آوردند و به اين كتاب آسمانى چنگ زدند، به زودى در رحمت واسعه خود وارد خواهد كرد، از فضل و رحمت خويش بر پاداش آنها خواهد افزود و به صراط مستقيم و راه راست هدايتشان مى‌كند» «فَأَمَّا الَّذينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَ اعْتَصَمُوا بِهِ فَسَيُدْخِلُهُمْ في‌ رَحْمَةٍ مِنْهُ وَ فَضْلٍ وَ يَهْديهِمْ إِلَيْهِ صِراطاً مُسْتَقيماً». «٢»
***