در بعضى از روايات اهل بيت عليهم السلام نيز اشاره به اين معنى شده است و الهام مفسران در اين قسمت در حقيقت به كمك اين گونه روايات بوده. «١»
***
٢- در آيات فوق مى‌خوانيم: «زبور» از كتب آسمانى است كه خداوند به «داود» عليه السلام داده است، اين سخن با آنچه معروف و مسلّم است كه پيامبران «اولوا العزم» كه داراى كتاب آسمانى و آئين جديد بوده‌اند پنج نفر بيشتر نيستند، منافات ندارد؛ زيرا همان طور كه از آيات قرآن و روايات اسلامى استفاده مى‌شود كتب آسمانى كه بر پيامبران نازل گرديد، دو گونه بود:
نخست كتاب‌هائى كه احكام تشريعى در آن بود و اعلام آئين جديد مى‌كرد، اينها پنج كتاب بيشتر نبود كه بر پنج پيامبر اولوا العزم نازل گرديد.
و ديگر كتاب‌هائى بود كه احكام تازه در بر نداشت، بلكه مشتمل بر نصايح، اندرزها، راهنمائى‌ها، توصيه و دعاها بود و كتاب «زبور» از اين دسته بود- هم اكنون كتاب «مزامير داود» يا «زبور داود» كه ضمن كتب «عهد قديم» مذكور است، نيز گواه اين حقيقت مى‌باشد.
گرچه اين كتاب همانند ساير كتب «عهد جديد و قديم» از تحريف، مصون نمانده، ولى مى‌توان گفت: تا حدودى شكل خود را حفظ كرده است.
اين كتاب مشتمل بر صد و پنجاه فصل است كه هر كدام «مزمور» ناميده مى‌شود، و سراسر، شكل اندرز، دعا و مناجات دارد.
در روايتى از «ابوذر» نقل شده كه از رسول خدا صلى الله عليه و آله پرسيدم: عدد پيامبران