تفسير:
سرنوشت صالحان و ناصالحان يهود
در آيات گذشته به چند نمونه از خلافكارى‌هاى يهود اشاره شد، در آيات فوق نيز، پس از ذكر چند قسمت ديگر از اعمال ناشايست آنها، كيفرهائى را كه بر اثر اين اعمال در دنيا و آخرت دامان آنها را گرفته و مى‌گيرد، بيان مى‌دارد:
نخست مى‌فرمايد: «به خاطر ظلم و ستمى كه يهود كردند، و به خاطر باز داشتن مردم از راه خدا، قسمتى از چيزهائى كه پاك و پاكيزه بود، بر آنها تحريم كرديم، و آنان را از استفاده كردن از آن محروم ساختيم» «فَبِظُلْمٍ مِنَ الَّذينَ هادُوا حَرَّمْنا عَلَيْهِمْ طَيِّباتٍ أُحِلَّتْ لَهُمْ وَ بِصَدِّهِمْ عَنْ سَبيلِ اللَّهِ كَثيراً».
***
و در آيه بعد مى‌افزايد: و نيز به خاطر اين كه «ربا مى‌گرفتند- با اين كه از آن نهى شده بودند- و همچنين به خاطر اين كه اموال مردم را به ناحق مى‌خوردند، گرفتار آن محروميت شدند» «وَ أَخْذِهِمُ الرِّبَوا وَ قَدْ نُهُوا عَنْهُ وَ أَكْلِهِمْ أَمْوالَ النَّاسِ بِالْباطِلِ».
گذشته از اين كيفر دنيوى، ما آنها را به كيفرهاى اخروى گرفتار خواهيم ساخت «و براى كافران آنها عذاب دردناكى آماده كرده‌ايم» «وَ أَعْتَدْنا لِلْكافِرينَ مِنْهُمْ عَذاباً أَليماً».
***
در آخرين آيه از آيات سه‌گانه فوق، به واقعيت مهمى اشاره شده كه قرآن كراراً به آن تكيه كرده است و آن اين كه: مذمت و نكوهش قرآن از يهود به هيچ وجه جنبه مبارزه نژادى و طايفه‌اى ندارد، اسلام هيچ نژادى را به عنوان «نژاد» مذمت نمى‌كند، بلكه نكوهش‌ها و حملات آن تنها متوجه آلودگان و منحرفان