١٥٩ وَ إِنْ مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ إِلَّا لَيُؤْمِنَنَّ بِهِ قَبْلَ مَوْتِهِ وَ يَوْمَ الْقِيامَةِ يَكُونُ عَلَيْهِمْ شَهيداً
ترجمه:
١٥٩- و هيچ يك از اهل كتاب نيست مگر اين كه پيش از مرگش به او (حضرت مسيح) ايمان مى‌آورد؛ و روز قيامت، بر آنها گواه خواهد بود.
تفسير:
ايمان اهل كتاب به مسيح عليه السلام
در آيات پيش، سخن از اعتراف يهود به قتل مسيح عليه السلام بود، و اين كه قرآن اعلام داشت: مسيح عليه السلام به دار آويخته نشده، بلكه بر آنها مشتبه شد، اين آيه در همين رابطه مى‌فرمايد: «هيچ يك از اهل كتاب نيست مگر اين كه پيش از مرگش به او ايمان مى‌آورد» «وَ إِنْ مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ إِلَّا لَيُؤْمِنَنَّ بِهِ قَبْلَ مَوْتِهِ».
در تفسير آيه فوق دو احتمال است كه هر يك به جهاتى قابل ملاحظه است:
١- هيچ كس نيست مگر اين كه پيش از «مرگ خود» به مسيح عليه السلام ايمان مى‌آورد، يعنى هنگامى كه انسان در آستانه مرگ قرار مى‌گيرد و ارتباط او با اين جهان ضعيف و با جهان بعد از مرگ قوى مى‌گردد، پرده‌ها از برابر چشم او كنار مى‌رود، بسيارى از حقايق را مى‌بيند، و نسبت به آن آگاهى مى‌يابد، در اين موقع است كه چشم حقيقت‌بين او مقام مسيح عليه السلام را مشاهده مى‌كند و در برابر او تسليم مى‌گردد، آنها كه منكر او شدند به او مؤمن مى‌شوند و آنها كه او را خدا دانستند به