١٤١ الَّذينَ يَتَرَبَّصُونَ بِكُمْ فَإِنْ كانَ لَكُمْ فَتْحٌ مِنَ اللَّهِ قالُوا أَ لَمْ نَكُنْ مَعَكُمْ وَ إِنْ كانَ لِلْكافِرينَ نَصيبٌ قالُوا أَ لَمْ نَسْتَحْوِذْ عَلَيْكُمْ وَ نَمْنَعْكُمْ مِنَ الْمُؤْمِنينَ فَاللَّهُ يَحْكُمُ بَيْنَكُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ وَ لَنْ يَجْعَلَ اللَّهُ لِلْكافِرينَ عَلَى الْمُؤْمِنينَ سَبيلًا
ترجمه:
١٤١- (منافقان) همان‌ها (هستند) كه مراقب شما هستند؛ اگر فتح و پيروزى نصيب شما گردد، مى‌گويند: «مگر ما با شما نبوديم؟ (پس ما نيز در افتخارات و غنائم شريكيم!)» و اگر بهره‌اى نصيب كافران گردد، به آنان مى‌گويند: «مگر ما شما را به مبارزه و عدم تسليم در برابر مؤمنان تشويق نمى‌كرديم؟! (پس با شما شريك خواهيم بود!)» خداوند در روز رستاخيز، ميان شما داورى مى‌كند؛ و خداوند هرگز كافران را بر مؤمنان تسلطى نداده است.
تفسير:
صفات منافقان
اين آيه و آيات بعد، قسمت ديگرى از صفات منافقان و انديشه‌هاى پريشان آنها را بازگو مى‌كند، مى‌فرمايد: «منافقان كسانى هستند كه هميشه مراقب شما هستند و مى‌خواهند از هر پيش‌آمدى به نفع خود بهره‌بردارى كنند، اگر پيروزى نصيب شما شود فوراً خود را در صف مؤمنان جا زده، مى‌گويند: مگر ما با شما نبوديم» «الَّذينَ يَتَرَبَّصُونَ بِكُمْ فَإِنْ كانَ لَكُمْ فَتْحٌ مِنَ اللَّهِ قالُوا أَ لَمْ نَكُنْ