١٣١ وَ لِلَّهِ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الأَرْضِ وَ لَقَدْ وَصَّيْنَا الَّذينَ أُوتُوا الْكِتابَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَ إِيَّاكُمْ أَنِ اتَّقُوا اللَّهَ وَ إِنْ تَكْفُرُوا فَإِنَّ لِلَّهِ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الأَرْضِ وَ كانَ اللَّهُ غَنِيّاً حَميداً
١٣٢ وَ لِلَّهِ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الأَرْضِ وَ كَفى‌ بِاللَّهِ وَكيلًا
١٣٣ إِنْ يَشَأْ يُذْهِبْكُمْ أَيُّهَا النَّاسُ وَ يَأْتِ بِآخَرينَ وَ كانَ اللَّهُ عَلى‌ ذلِكَ قَديراً
١٣٤ مَنْ كانَ يُريدُ ثَوابَ الدُّنْيا فَعِنْدَ اللَّهِ ثَوابُ الدُّنْيا وَ الآخِرَةِ وَ كانَ اللَّهُ سَميعاً بَصيراً
ترجمه:
١٣١- آنچه در آسمان‌ها و آنچه در زمين است، از آن خداست. و ما به كسانى كه پيش از شما، كتاب آسمانى به آنها داده شده بود، سفارش كرديم، (همچنين) به شما (نيز) سفارش مى‌كنيم كه از (نافرمانى) خدا بپرهيزيد! و اگر كافر شويد، (به خدا زيانى نمى‌رسد؛ زيرا) براى خداست آنچه در آسمان‌ها و آنچه در زمين است؛ و خداوند، بى‌نياز و ستوده است.
١٣٢- براى خداست آنچه در آسمان‌ها و زمين است؛ و كافى است كه خدا، حافظ و نگاهبان آنها باشد.
١٣٣- اى مردم! اگر او بخواهد، شما را از ميان مى‌برد و افراد ديگرى را (به جاى شما) مى‌آورد؛ و خداوند، بر اين كار تواناست.
١٣٤- كسانى كه پاداش دنيوى بخواهند، (و در قيد نتايج معنوى و اخروى نباشند، در اشتباهند؛ زيرا) پاداش دنيا و آخرت نزد خداست؛ و خداوند، شنوا و بيناست.