تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٩٩

حكم اين كار را بيان داشت. «١»
تفسير:
صلح بهتر است
همان طور كه در ذيل آيه ٣٤ همين سوره گفتيم»
«نُشُوز» در اصل، از ماده «نشز» به معنى «زمين مرتفع» مى‌باشد و هنگامى كه در مورد زن و مرد به كار مى‌رود به معنى سركشى و طغيان است.
در آيات مزبور «٣» احكام مربوط به «نشوز زن» بيان شده بود، ولى در اينجا اشاره‌اى به مسأله نشوز مرد كرده، مى‌فرمايد: «هر گاه زنى احساس كند شوهرش بناى سركشى و اعراض دارد، مانعى ندارد كه براى حفظ حريم زوجيت، از پاره‌اى از حقوق خود صرف‌نظر كند، و با هم صلح نمايند» «وَ إِنِ امْرَأَةٌ خافَتْ مِنْ بَعْلِها نُشُوزاً أَوْ إِعْراضاً فَلا جُناحَ عَلَيْهِما أَنْ يُصْلِحا بَيْنَهُما صُلْحاً».
از آنجا كه گذشت كردن زن از قسمتى از حقوق خود، روى رضايت و طيب خاطر انجام شده، و اكراهى در ميان نبوده است، گناهى ندارد، تعبير به لا جُناحَ: «گناهى ندارد» نيز اشاره به همين حقيقت است.