عمدى را شامل مى‌شود، ولى «اثم» معمولًا به گناهان عمدى و اختيارى گفته مى‌شود.
«اثم» در اصل، به معنى چيزى است كه انسان را از كارى باز مى‌دارد و از آنجا كه گناهان، آدمى را از خيرات، باز مى‌دارند به آنها «اثم» گفته شده است.
ضمناً بايد توجه داشت: در آيه در مورد تهمت، تعبير لطيفى به كار برده شده و آن اين كه:
گناه را به منزله «تير» قرار داده و انتساب آن به ديگرى را به منزله «پرتاب به سوى هدف».
اشاره به اين كه: همان طور كه تيراندازى به سوى ديگرى ممكن است باعث از بين رفتن او شود، پرتاب تير گناه هم به كسى كه مرتكب نشده ممكن است آبروى او را كه به منزله خون او است، از بين ببرد.
بديهى است وزر و وبال اين كار، براى هميشه بر دوش فردى كه تهمت زده است باقى خواهد ماند، و تعبير به احْتَمَلَ: «بر دوش مى‌گيرد» نيز اشاره به سنگينى و دوام اين مسئوليت است!
***
نكته:
جنايت تهمت
تهمت زدن به بى‌گناه، از زشت‌ترين كارهائى است كه اسلام آن را به شدت محكوم ساخته است، آيه فوق و روايات متعدد اسلامى كه درباره اين موضوع وارد شده، نظر اسلام را در اين زمينه روشن مى‌سازد، امام صادق عليه السلام از حكيمى چنين نقل مى‌كند:
الْبُهْتانُ عَلَى الْبَرِى‌ءِ أَثقَلُ مِنْ جِبالٍ راسِياتٍ: «تهمت زدن به بى‌گناه از