تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١١٢
نيزهها، عزت مىبخشد». «١»
و به مناسبت ديگرى مىفرمايد: أُغْزُوا تُورِثُوا أَبْنائَكُمْ مَجْداً:
«جهاد كنيد تا مجد و عظمت را براى فرزندانتان به ميراث بگذاريد»! «٢»
و امير مؤمنان على عليه السلام در ابتداى خطبه جهاد چنين مىفرمايد:
... فَانَّ الْجِهادَ بابٌ مِنْ أَبْوابِ الْجَنَّةِ فَتَحَهُ اللَّهُ لِخاصَّةِ أَوْلِيائِهِ وَ هُوَ لِباسُ التَّقْوى وَ دِرعُ اللَّهِ الْحَصِيْنَةِ وَ جُنَّتُهُ الْوَثِيْقَةُ، فَمَنْ تَرَكَهُ رَغْبَةً عَنْهُ أَلْبَسَهُ اللَّهُ ثَوْبَ الذُّلِّ وَ شَمِلَهُ الْبَلاءُ وَ دُيِّثَ بِالصَّغارِ وَ الْقَماءَةِ ...:
«... جهاد درى است از دربهاى بهشت، كه خداوند آن را به روى دوستان خاص خود گشوده است، جهاد، لباس پر فضيلت «تقوا» است جهاد، زره نفوذناپذير الهى است، جهاد، سپر محكم پروردگار است، آن كس كه جهاد را ترك گويد، خداوند بر اندام او لباس ذلت و بلا مىپوشاند، و او را در مقابل ديدگاه مردم خوار و ذليل جلوه مىدهد ...». «٣»
ضمناً بايد توجه داشت: جهاد، تنها به معنى جنگ و نبرد مسلحانه نيست بلكه هر نوع تلاش و كوششى كه براى پيشبرد اهداف مقدس الهى انجام گيرد را شامل مىشود.
و به اين ترتيب، علاوه بر نبردهاى دفاعى و گاهى تهاجمى، مبارزات علمى، منطقى، اقتصادى، فرهنگى و سياسى را نيز در بر مىگيرد.
***