در حال فعاليت و حركت است، و اگر روزى اين فعاليت و كوشش را ترك گويد، ادامه زندگى براى او غير ممكن است.
به همين دليل، هنگامى كه در حركت خود در اعماق زمين با موانعى برخورد كند، اگر بتواند آنها را سوراخ كرده و از آنان مى‌گذرد.
عجيب اين است كه: ريشه‌هاى لطيف، گاهى همانند مته‌هاى فولادى با موانع به نبرد بر مى‌خيزند.
و اگر احياناً اين توانائى را نداشت، راه خود را كج كرده و با دور زدن از مانع مى‌گذرد.
در وجود خود ما در تمام شبانه روز حتى در ساعاتى كه در خوابيم نبرد عجيبى ميان گلبول‌هاى سفيد خون ما و دشمنان مهاجم وجود دارد، كه اگر يك ساعت اين جهاد خاموش گردد، و مدافعان كشور تن دست از پيكار بكشند، انواع ميكروب‌هاى موذى در دستگاه‌هاى مختلف رخنه كرده، و سلامت ما را به مخاطره خواهند افكند.
عين همين مطلب، در ميان جوامع انسانى و اقوام و ملل عالم وجود دارد.
آنانى كه هميشه در حال «جهاد» و «مراقبت» به سر مى‌برند، همواره زنده و پيروزند، و ديگرانى كه به فكر خوش‌گذرانى و ادامه زندگى فردى هستند، دير يا زود از بين رفته و ملتى زنده و مجاهد جاى آنها را خواهند گرفت.
و همين است كه رسول گرامى اسلام صلى الله عليه و آله مى‌فرمايد:
فَمَنْ تَرَكَ الْجِهادَ أَلْبَسَهُ اللَّهُ ذُلًّا وَ فَقْراً فِى مَعِيْشَتِهِ وَ مَحْقاً فِى دِيْنِهِ انَّ اللَّهَ أَعَزَّ أُمَّتِى بِسَنابِكِ خَيْلِها وَ مَراكِزِ رِماحِها:
«آن كس كه جهاد را ترك گويد، خدا بر اندام او لباس ذلت مى‌پوشاند، و فقر و نيازمندى بر زندگى، و تاريكى بر دين او سايه شوم مى‌افكند، خداوند پيروان مرا به وسيله سم ستورانى كه به ميدان جهاد پيش مى‌روند و به وسيله پيكان‌هاى