تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٠٦
٩٥ لا يَسْتَوِي الْقاعِدُونَ مِنَ الْمُؤْمِنينَ غَيْرُ أُولِي الضَّرَرِ وَ الْمُجاهِدُونَ في سَبيلِ اللَّهِ بِأَمْوالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ فَضَّلَ اللَّهُ الْمُجاهِدينَ بِأَمْوالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ عَلَى الْقاعِدينَ دَرَجَةً وَ كُلًّا وَعَدَ اللَّهُ الْحُسْنى وَ فَضَّلَ اللَّهُ الْمُجاهِدينَ عَلَى الْقاعِدينَ أَجْراً عَظيماً
٩٦ دَرَجاتٍ مِنْهُ وَ مَغْفِرَةً وَ رَحْمَةً وَ كانَ اللَّهُ غَفُوراً رَحيماً
ترجمه:
٩٥- (هرگز) افراد با ايمانى كه بدون بيمارى و ناراحتى، از جهاد باز نشستند، با مجاهدانى كه در راه خدا با مال و جان خود جهاد كردند، يكسان نيستند! خداوند، مجاهدانى را كه با مال و جان خود جهاد نمودند، بر قاعدان (ترككنندگان جهاد) برترى مهمى بخشيده؛ خداوند وعده پاداش نيك داده؛ و مجاهدان را بر قاعدان، با پاداش عظيمى برترى بخشيده است.
٩٦- درجات (مهمى) از ناحيه خداوند، و آمرزش و رحمت (نصيب آنان مىگردد)؛ و خداوند آمرزنده و مهربان است.
تفسير:
برترى مجاهدان راه خدا
در آيات گذشته، سخن از جهاد در ميان بود، اين دو آيه مقايسهاى در ميان مجاهدان و غير مجاهدان به عمل آورده، مىفرمايد: «افراد با ايمانى كه از شركت در ميدان جهاد خوددارى مىكنند، در حالى كه بيمارى خاصى كه آنها را از