پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٦٧ - شرح و تفسير مأمورين سنگين و پر اهمّيّت
عَنْ دِينِكَ، وَ لَوْ لَمْ يَكُنْ لَكَ إِلَّا سَاعَةٌ مِنَ الدَّهْرِ).
روشن است كه بعد از جهاد اكبر كه جهاد با نفس است براى حفظ دين بايد به سراغ جهاد اصغر رفت كه جهاد با دشمن است. امام عليه السلام در اين قسمت به اندازهاى تأكيد مىكند كه اگر تنها يك ساعت از عمر يا حكومت او باقى باشد در دفاع از دين دريغ ندارد و چيزى فروگذار نكند.
آن گاه به سراغ دستور سوم رفته مىفرمايد: «هرگز خداوند را براى جلب رضاى كسى از مخلوقش به خشم نياور، زيرا خداوند جاى همه كس را مىگيرد و كسى نمىتواند جاى او را بگيرد»؛ (وَ لَا تُسْخِطِ اللَّهَ بِرِضَى أَحَدٍ مِنْ خَلْقِهِ، فَإِنَّ فِي اللَّهِ خَلَفاً مِنْ غَيْرِهِ، وَ لَيْسَ مِنَ اللَّهِ خَلَفٌ فِي غَيْرِهِ).
انسان بسيارى از اوقات بر سر دوراهى گرفتار مىشود؛ راهى به سوى رضاى خدا مىرود و راهى به سوى رضاى خلق، در آنجا كه خلق چيزى زايد بر حق خود را بخواهند در اينجا مؤمنان خالص از غير آنها شناخته مىشوند؛ مؤمنان خالص در آن راه گام مىگذارند كه رضاى خداست، زيرا مىدانند كه با جلب رضايت و حمايت او هيچ كس نمىتواند كارى بر خلاف آنها انجام دهد در حالى كه اگر براى جلب رضاى بعضى از زياده خواهان، رضاى خدا را زير پا بگذارند، كاملا بىدفاع خواهند ماند.
آنچه را امام عليه السلام در سومين نصيحت به محمد بن ابىبكر فرمود، در روايت ديگر به عنوان يكى از نشانههاى ايمان خالص آمده است. امام صادق عليه السلام مىفرمايد: «مِنْ صِحَّةِ يَقِينِ الْمَرْءِ الْمُسْلِمِ أَنْ لَا يُرْضِيَ النَّاسَ بِسَخَطِ اللَّهِ؛ از نشانههاى سلامت ايمان مؤمن اين است كه رضايت مخلوق را به بهاى به دست آوردن غضب پرودگار طلب نكند». [١]
[١]. كافى، ج ٢، ص ٥٧، ح ٢.