پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٣٤ - شرح و تفسير كارى كن كه نيازمندان در قيامت شاكى تو نباشند

شرح و تفسير كارى كن كه نيازمندان در قيامت شاكى تو نباشند

امام عليه السلام به نكته مهمى اشاره مى‌كند كه مى‌تواند به منزله دليل براى گفتار سابقش باشد و آن اينكه كارگزار امام عليه السلام، نبايد اين حقيقت را فراموش كند كه او تنها به عنوان عامل جمع‌آورى زكات، حقّ معينى دارد و گروه‌هاى ديگر از مستحقين زكات با او شريك‌اند و اگر رعايت حق آنها را نكند سرنوشتش در قيامت بسيار شوم و تاريك خواهد بود، مى‌فرمايد: « (بدان) براى تو در اين زكات نصيب مشخص و حق معينى است و شريكانى از مستمندان و بينوايان دارى، به يقين ما حق تو را به طور كامل خواهيم داد تو هم بايد حق آنها را به طور كامل بپردازى»؛ (وَ إِنَّ لَكَ فِي هذِهِ الصَّدَقَةِ نَصِيباً مَفْرُوضاً، وَ حَقّاً مَعْلُوماً، وَ شُرَكَاءَ أَهْلَ مَسْكَنَةٍ، وَ ضُعَفَاءَ ذَوِي فَاقَةٍ، وَ إِنَّا مُوَفُّوكَ حَقَّكَ، فَوَفِّهِمْ حُقُوقَهُمْ).

اشاره به اينكه مبادا در مورد زكات كه طبق صريح آيه قرآن مجيد مال مشتركى است در ميان هشت گروه، معامله مال اختصاصى و شخصى كنى.

آن گاه به آثار زيان‌بار تخلف از اين دستور اشاره كرده و مى‌فرمايد: «اگر چنين نكنى از كسانى خواهى بود كه در قيامت بيش از همه دشمن و شاكى دارند»؛ (وَ إِلَّا تَفْعَلْ فَإِنَّكَ مِنْ أَكْثَرِ النَّاسِ خُصُوماً يَوْمَ الْقِيَامَةِ).

اشاره به اينكه در دادگاه عدل الهى گاه انسان يك يا چند مخالف دارد، شايد بتواند به نحوى رضايت آنها را جلب كند و گاه هزاران هزار شاكى دارد كه جلب رضايت همه آنها غير ممكن است و كسانى كه در زكات و اموال بيت المال خيانت كنند از اين گروه‌اند.

حضرت در ادامه مى‌فرمايد: «بدا به حال كسى كه در پيشگاه خداوند، فقرا و مساكين و سائلان و كسانى كه از حقشان محروم شده‌اند و بدهكاران ورشكسته‌