پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٧٧ - ١ قصاص يا عفو؟

را كه سالها در انتظارش بودم يافتم.

چقدر تفاوت است ميان اين سخن و سخن زورمندان از خدا بى‌خبر كه وقتى در چنگال مرگ گرفتار مى‌شوند، مى‌لرزند و فرياد مى‌كشند و ذليلانه تقاضاى بازگشت به دنيا مى‌كنند.

مرحوم سيد رضى در پايان اين نامه مى‌گويد: «قال السيد الشريف رحمة اللَّه عليه: أقول: و قد مضى بعض هذا الكلام فيما تقدم من الخطب، إلا أن فيه هاهنا زيادة أوجبت تكريره‌؛ بخشى از اين سخن در گذشته در ضمن خطبه‌هاى پيشين (خطبه ١٤٩) گذشت ولى به جهت اضافه‌اى كه در اينجا بود آن را تكرار نموديم».

نكته‌ها

١. قصاص يا عفو؟

همان گونه كه در بالا اشاره شد حكم قصاص در اسلام براى حفظ جامعه انسانى از شر اشرار تشريع شده است و همان گونه كه قرآن كريم مى‌فرمايد:

«وَ لَكُمْ فِي الْقِصاصِ حَياةٌ يا أُولِى الْأَلْبابِ» [١] و آنها كه در زمان ما با حكم قصاص مخالفت مى‌كنند، در واقع ترحم بر پلنگ تيز دندان دارند و به بى‌گناهان جامعه كه گرفتار اين گرگ‌صفتان مى‌شوند، اهمّيّتى نمى‌دهند. همواره افراد شرورى پيدا مى‌شوند كه اگر احساس امنيت از قصاص كنند، كسى نمى‌تواند جلودار آنها باشد. يكى از عوامل افزايش قتل نفس در بعضى از جوامع همان الغاى حكم حكيمانه قصاص است.

ولى اسلام براى اينكه جلو خشونت‌ها را تا حد ممكن بگيرد و كسانى را كه بر اثر هيجان‌هاى آنى يا فريب خوردن، دست به قتل نفس زده‌اند از نظر دور ندارد، در كنار حكم قصاص، حكم عفو را قرار داده است و اولياى خدا همواره اين‌

[١]. بقره، آيه ١٧٩.