پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١١٤ - شرح و تفسير بنى هاشم نخستين حاميان اسلام

لذا امام عليه السلام مى‌افزايد: «اما ساير افراد قريش (از غير خاندان ما) كه اسلام آوردند از اين ناراحتى‌ها بر كنار بودند يا به اين عنوان كه با قبايلى پيمان ترك مخاصمه داشتند (و نمى‌خواستند با آنها بجنگند) و يا عشيره آنها (كه ايمان نياورده بودند) از آنها حمايت مى‌كردند از اين رو جان آنها در امان بود»؛ (وَ مَنْ أَسْلَمَ مِنْ قُرَيْشٍ خِلْوٌ [١] مِمَّا نَحْنُ فِيهِ بِحِلْفٍ يَمْنَعُهُ، أَوْ عَشِيرَةٍ تَقُومُ دُونَهُ، فَهُوَ مِنَ الْقَتْلِ بِمَكَانِ أَمْنٍ).

به اين ترتيب امام عليه السلام به اين نكته مهم اشاره مى‌فرمايد كه حاميان اصلى اسلام بنى‌هاشم بودند آنها كه ايمان آوردند، و با جان و دل از اسلام و پيامبر دفاع مى‌كردند و آنها كه اسلام نياورده بودند چون براى پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله عظمت و احترام قائل بودند از او دفاع مى‌كردند؛ اما ديگران از قريش از جمله خلفاى سه گانه كه معاويه در نامه‌اش بر خدمات و فداكاريهاى آنها تكيه كرده هرگز در اين صف قرار نداشتند.

البته چنان نبود كه معاويه از تاريخ اسلام بى‌خبر باشد، بلكه براى توجيه افكارش خود را به بى‌خبرى مى‌زد.

[١]. «خلو» به معناى خالى بودن و عارى بودن است.