پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١١٢ - شرح و تفسير بنى هاشم نخستين حاميان اسلام

آن در وحشت فرو رفتند و گروهى طرفدار آزادى مسلمانان شدند و اين محاصره شكسته شد.

جمله «وَ أَوْقَدُوا لَنَا نَارَ الْحَرْبِ‌» اشاره به زندگى مسلمانان در مدينه است كه جنگهاى متعدّدى از سوى كفار قريش كه باز در رأس آنها ابوسفيان پدر معاويه بود، تحميل شد جنگهايى كه فداكارترين فرد در حمايت از پيغمبر و اسلام در آنها على عليه السلام بود؛ جنگ بدر، احد، احزاب و مانند آن و خاندان معاويه در روشن ساختن آتش اين جنگ‌ها بزرگ‌ترين سهم را داشتند. با اين حال او دم از عظمت اسلام و پيغمبر اكرم و ياران و انصار او مى‌زند و آنها را مى‌ستايد و على عليه السلام را به عنوان كسى كه بر حسد بود معرفى مى‌كند.

امام عليه السلام در ادامه اين سخن براى ابطال ادعاى واهى معاويه كه خود را در نامه‌اش مدافع اسلام و مدافع مدافعان اسلام قلمداد كرده، دست او را گرفته به گذشته تاريخ اسلام بر مى‌گرداند مى‌فرمايد: « (هنگامى كه دشمنان اسلام با تمام قوا بر ضد ما بپا خاستند) خداوند اراده نمود كه بوسيله ما از شريعتش دفاع كند و با دفاع ما شر آنها را از حريم اسلام باز دارد (در اين هنگام جمعيّت ما بنى‌هاشم به دو گروه تقسيم شده بودند گروهى ايمان آورده و گروهى هنوز به صف مؤمنان نپيوسته بودند و همه از اسلام دفاع مى‌كردند اما) مؤمنان ما با اين كار خواستار ثواب و اجر الهى بودند و كافران ما (آنها كه هنوز اسلام را نپذيرفته بودند) به خاطر دفاع از اصل و ريشه خود و خويشاوندى از پيغمبر اكرم دفاع مى‌كردند»؛ (فَعَزَمَ اللَّهُ لَنَا عَلَى الذَّبِ‌ [١] عَنْ حَوْزَتِهِ، وَ الرَّمْيِ مِنْ وَرَاءِ حُرْمَتِهِ. مُؤْمِنُنَا يَبْغِي بِذَلِكَ الْأَجْرَ، وَ كَافِرُنَا يُحَامِي عَنِ الْأَصْلِ).

جمله «وَ الرَّمْيِ مِنْ وَرَاءِ حُرْمَتِهِ‌» كنايه از حفظ حريم اسلام و پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله است؛ زيرا تيراندازان در پشت سنگرها قرار مى‌گيرند تا به دفاع از لشكر و حفظ

[١]. «ذب» به معناى دفع كردن و دور ساختن و دفاع نمودن است.