بشنو از نى (شرحى بر حكايتهاى مثنوى) - حق شناس، سيد حسين - الصفحة ٣٤١ - استنتاج

إِلَى اللَّهِ مَرْجِعُكُمْ ...؛[١] «بازگشت شما به سوى اللّه است.»

... كُلٌّ إِلَيْنا راجِعُونَ؛[٢] «همگى به سوى ما باز مى‌گردند.»

... إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ؛[٣] «ما از خدا هستيم و به سوى او باز مى‌گرديم.»

پس تأمل كن و نيكو بينديش كه در نامه هستى و عمر خويش، مضامين اعمالى بنويسى كه شايسته ارسال آن به پيشگاه حضرت دوست باشد. اگر چنين كردى مى‌توانى آن نامه را به پيشگاه حضرت دوست برسانى.

براى حصول به اطمينان از مضامين نامه هستى وجودت، در گوشه‌اى با خويشتن خويش خلوت كن و نامه هستى خود را بگشا؛ يعنى نگاهى به گذشته عمر خود كن و همه اعمال و گفتار خود را حرف به حرف از نظر بگذران، ببين آيا مضامين آن در خور رؤيت شاهانه هست يا نيست؟

اگر ناهنجارى‌ها و نوشته‌هاى ناموزونى در نامه اعمالت مشاهده كردى، با اشك توبه آن را پاك كن و با آتش ندامت آن را بسوزان و در پى جبران آن تلاش كن.

يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ لْتَنْظُرْ نَفْسٌ ما قَدَّمَتْ لِغَدٍ وَ اتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ خَبِيرٌ بِما تَعْمَلُونَ‌[٤]

«اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد، از مخالفت خدا بپرهيزيد و هر انسانى بايد بنگرد تا چه چيز را براى فردايش از پيش فرستاده و از خدا بپرهيزيد كه خداوند از آنچه انجام مى‌دهيد آگاه است.»

[١] - هود: ٤

[٢] - انبيا: ٩٣

[٣] - بقره: ١٥٦

[٤] - حشر: ١٨