بشنو از نى (شرحى بر حكايتهاى مثنوى) - حق شناس، سيد حسين - الصفحة ٢٨٨ - استنتاج

بِذاتِ الصُّدُورِ[١]

«و اينها براى اين است كه خداوند آنچه در سينه شما پنهان است، امتحان كند و آنچه در دل‌هاى شما مى‌باشد، خالص گرداند و خداوند از آنچه در درون سينه‌ها است باخبر است.»

*** مولانا در اين حكايت سخن از پيشنهاد كوته‌نظرانه مردى به ميان مى‌آورد كه در حكايت خوانديد، سپس به دنبال پاسخ به اين پيشنهاد مى‌گويد:

وقتى حضرت آدم ٧ آن خطا را انجام داد، آيا هيچ شد كه به خدا بگويد: خدايا! من اين خطا را انجام دادم تا تو را امتحان كنم؟ ببينم حلم و كرمت در مقابله با لغزش من چقدر است؟! چنين انديشه‌اى تأسف‌بار است! و كسى را جرأت اين كار نيست.

اى سالك طريقت و اى طالب حقيقت، بدان كه فكر امتحان كردن خدا، اوّلين مرحله بدبختى و هلاكت تو است.

پس با عارض شدن چنين فكرى در تو، هرچه سريعتر به خدا بازگرد و به درگاه او سجده كن و از او پوزش بخواه و با اشك و ناله بگو خداوندا! مرا از اين گمان بد نجات ده.

[١] - آل عمران: ١٥٤