بشنو از نى (شرحى بر حكايتهاى مثنوى) - حق شناس، سيد حسين - الصفحة ١٩٣ - استنتاج

... عَسى‌ أَنْ تَكْرَهُوا شَيْئاً وَ هُوَ خَيْرٌ لَكُمْ وَ عَسى‌ أَنْ تُحِبُّوا شَيْئاً وَ هُوَ شَرٌّ لَكُمْ وَ اللَّهُ يَعْلَمُ وَ أَنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ‌[١]

«چه بسا از چيزى اكراه داشته باشيد كه خير شما در آن است و يا چيزى را دوست داشته باشيد كه شرّ شما در آن است و خداوند مى‌داند و شما نمى‌دانيد.»

همه سخن در جمله آخر آيه فوق است‌ ... وَ اللَّهُ يَعْلَمُ وَ أَنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ* اگر انسان باور داشته باشد كه خدا همه‌چيز را مى‌داند و بهتر از همه‌كس به سود و زيان‌ها آگاهى دارد، ديگر به خود اجازه نمى‌دهد كه در مقابل پديده‌ها خود را صاحبنظر بداند.

حضرت امام صادق ٧ فرمودند:

«اعلم النّاس باللّه ارضاهم بقضاء اللّه».

«داناترين مردم به خدا، راضى‌ترين آنهاست به حكم خدا.»[٢]

از نشانه‌هاى رضا در سالك اين است كه براى آنچه از او فوت شده تأسف نخورد و به آنچه به دست آورده دلبند نباشد.

ما أَصابَ مِنْ مُصِيبَةٍ فِي الْأَرْضِ وَ لا فِي أَنْفُسِكُمْ إِلَّا فِي كِتابٍ مِنْ قَبْلِ أَنْ نَبْرَأَها إِنَّ ذلِكَ عَلَى اللَّهِ يَسِيرٌ* لِكَيْلا تَأْسَوْا عَلى‌ ما فاتَكُمْ وَ لا تَفْرَحُوا بِما آتاكُمْ وَ اللَّهُ لا يُحِبُّ كُلَّ مُخْتالٍ فَخُورٍ[٣]

«هيچ مصيبتى در زمين و نه در وجود شما، روى نمى‌دهد، مگر اينكه همه آنها قبل‌

[١] - بقره: ٢١٦

[٢] - جامع السعادات، فصل ٤٩، رضا.

[٣] - حديد: ٢٢ و ٢٣