بشنو از نى (شرحى بر حكايتهاى مثنوى) - حق شناس، سيد حسين - الصفحة ١٤٠ - استنتاج

قال الصّادق ٧: «انّ اشدّ النّاس بلاء الأنبياء ثمّ الّذين يلونهم الامثل فالامثل».

امام صادق فرمودند: «از ميان مردم شديدترين بلاها متوجه انبيا است، سپس همه، درجه‌به‌درجه امتحان و مبتلا مى‌شوند.»[١]

ابتلا رنجى است كه موجب رحم خدا و بندگانش به شخص مبتلا مى‌گردد، اما حماقت رنجى است كه رنجش خاطر ديگران را به دنبال دارد.

حماقت داغى است كه خدا آن را بر احمق مهر زده است و هيچ دستى قدرت از بين بردن اين داغ را ندارد.

خَتَمَ اللَّهُ عَلى‌ قُلُوبِهِمْ وَ عَلى‌ سَمْعِهِمْ وَ عَلى‌ أَبْصارِهِمْ غِشاوَةٌ وَ لَهُمْ عَذابٌ عَظِيمٌ‌[٢]

«خداوند بر دل‌هاى آنان مهر نهاده است و بر گوش‌ها و چشم‌هاى آنها پرده افكنده شده و عذاب بزرگى در انتظار آنها است.»

اى سالك طريقت و اى طالب حقيقت، تو نيز همچون عيسى ٧ از دست انسان‌هاى احمق بگريز؛ زيرا مصاحبت با احمق، خون‌هاى زيادى ريخته است.

براى مثال، همچنانكه هوا به تدريج آب را تبخير مى‌كند و از مقدار آن مى‌كاهد، مصاحبت با احمق نيز به تدريج ايمان انسان را كم مى‌كند.

[١] - سفينة البحار، ج ١، ص ١٠٥

[٢] - بقره: ٧