بشنو از نى (شرحى بر حكايتهاى مثنوى) - حق شناس، سيد حسين - الصفحة ٣٤٨ - استنتاج

سالك، مركب تن را به طريق سلوك مى‌راند، مركب تن سر به طريق منزل معشوق خويش برمى‌گرداند!

بالاخره سالك به مركب تن مى‌گويد: اى حيوان زبان‌بسته، ما هردو عاشقيم ولى مقصود و مقصد ما ضد يكديگر است، پس ما نمى‌توانيم همراه خوبى براى همديگر باشيم.

نه عشق تو بر وفق خواسته من است نه مهار تو، پس بهتر آن است كه از هم جدا شويم.

ما دو همراه هيچگاه باهم سازگارى نداريم، من اگر از تو فرود نيايم سر از گمراهى در خواهم آورد.

سالك عاشق به سبب دور افتادن از كوى معشوق حقيقى خود، با مسكنت دست به گريبان در حالى‌كه مركب تن در مكنت مشتهيات دنيا همچون ناقه، پروار و چاق شده است.

سالك عاشق مى‌خواهد همچون روح سبكبال به ملكوت اعلى بال بگشايد، در حالى‌كه مركب تن چنگال‌هاى خود را در خاكدان فرو برده و به تعلقات دنيا چسبيده است.

يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا ما لَكُمْ إِذا قِيلَ لَكُمُ انْفِرُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ اثَّاقَلْتُمْ إِلَى الْأَرْضِ‌