بشنو از نى (شرحى بر حكايتهاى مثنوى) - حق شناس، سيد حسين - الصفحة ٢٥٣ - حكايت ١٤٩ سايههايى كه بود جوياى نور # نيست گردد چون كند نورش ظهور

حكايت ١٤٩

پشه‌اى از ميان باغ‌ها و سبزه‌زارها پرواز كرد و آمد به بارگاه حضرت سليمان ٧ و از دست باد شكايت كرد و گفت: اى سليمان، تو در ميان شياطين و آدميان و پريان عدالت مى‌گسترى، حتى مرغ و ماهى در پناه عدل تو زندگى مى‌كنند، به داد ما برس كه حالمان بسيار وخيم است، چون هيچ نصيبى از باغ و گلزار نتوانيم برد.

سليمان خطاب به پشه گفت: اى دادخواه، از چه كسى داد مى‌خواهى؟

پشه گفت: از دست باد؛ زيرا او دو دست ظلم خود را بر سر ما گشوده است.

سليمان ٧ بى‌درنگ صدا زد: آهاى، باد صبا! پشه از ظلم تو ناله مى‌كند، بهوش باش و در برابر خصم خود حاضر شو و در برابر مدعى از خود دفاع كن.

باد وقتى صداى حضرت سليمان را شنيد، با شتاب به حضور آن حضرت آمد و در اين هنگام پشه پا به فرار گذاشت.

سليمان ٧ پرسيد: اى پشه، كجا مى‌روى؟ بايست تا ميان شما قضاوت كنم.

پشه در پاسخ به حضرت گفت: