بشنو از نى (شرحى بر حكايتهاى مثنوى) - حق شناس، سيد حسين - الصفحة ١٨٩ - استنتاج
|
تا رهاند پاش را از زخم مار |
اى خنك عقلى كه باشد بىغبار |
|
|
گفت: لا تأسوا على ما فاتكم |
ان اتى السّرحان و اردى شأنكم |
|
|
كان بلا، دفع بلاهاى بزرگ |
و آن زيان منع زيانهاى سترك |
|
استنتاج
از منازلى كه سالك الى اللّه بايد خود را به آن منزل برساند تا زمينهاى براى رسيدن به منازل بعدى گردد، منزل «رضا» است.
رضا، در معنا؛ يعنى خشنودى و تن دادن انسان به فعل يا حالت خاص يا فرض وقوع فعل يا حالت خاص. بنابراين، وقتى گفته مىشود سالك بايد به منزل رضا برسد؛ يعنى به مرتبهاى برسد كه راضى به قضاى تكوينى و تشريعى خدا باشد و هيچ امرى را كه خدا از او خواسته از انجامش كراهت نداشته باشد و هيچ منهى عنه را دوست نداشته باشد، چنانكه قرآن مىفرمايد:
إِنَّ الدِّينَ عِنْدَ اللَّهِ الْإِسْلامُ ....[١]
«دين- و سلوك حقيقى- در پيشگاه خدا تسليم در برابر خداست.»
و بر همين معناست كه امير مؤمنان فرمود: «الإسلام هو التّسليم»؛ «اسلام همان تسليم در برابر فرامين خداست.»
بنابراين، پذيرش بىچونوچراى زشتىها و زيبايىهاى زندگى دنيا براى خدا و ناديده گرفتن تمايلات نفس و خواسته خويش در مقابل اراده و مشيت الهى، همان منزلى است كه به نام «رضا» مىتواند سالك را آماده پيمودن به منازل بالاتر رهنمون باشد.
|
يكى درد و يكى درمان پسندد |
يكى وصل و يكى هجران پسندد |
|
[١] - آل عمران: ١٩