ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤١٦ - *(باب قبله) *

راست پيدا كند از حدّ قبله كه همان حرم است بيرون ميرود بخاطر كم بودن حدّ و نصاب حرم در سمت راست، و هر گاه انسان به جانب چپ اندكى منحرف شود از حدّ قبله خارج نميشود.

و كسى كه در مسجد الحرام باشد رو بسوى كعبه نماز ميگزارد بهر طرف آن كه خود بخواهد (يعنى آن طور كه اهل سنّت عمل مى‌كنند نيست كه هر طرف از كعبه را به يكى از ائمّه اربعه خود منسوب و نامزد كرده‌اند كه حنفى رو به ناودان طلا يا ميزاب، حنبلى محاذى آنان، شافعى رو به باب، و مالكى در برابر آنان قرار ميگيرند اين كار بدعت است، بل در مسجد بهر جانب كه شخص رو كند و نماز بخواند صحيح است) و كسى كه در كعبه نماز ميگزارد نيز بهر جانب كه بخواهد رو ميكند و نماز ميخواند، و برترين محلّ اينست كه در فاصله دو ستون بر سنگ سرخ بايستد و نماز كند (اين سنگ سرخ بنا بر مشهور حتّى نزد عامّه همان محلّ ولادت امير مؤمنان ٧ است) و رو كند به ركنى كه حجر الأسود بر آن ركن واقع شده، و كسى كه بر بام كعبه باشد و وقت نماز فرا رسد (يعنى وقت آخر كه بيم از دست رفتن نماز است يا شايد وقت اوّل) بر پهلو روى زمين دراز بكشد و با سر خود به جانب بيت المعمور اشاره كند (كه محاذى كعبه در آسمان چهارم است) و كسى كه بر فراز كوه ابو قبيس باشد رو به سوى كعبه كند و نماز گزارد كه همانا كعبه از بالاى خود تا آسمان قبله است (يا آنچه بالاى كعبه است تا به آسمان قبله محسوب مى‌شود).

شرح: «در خصوص نماز كردن بر فراز كعبه: مشهور اينست كه باين فتوى عمل‌