ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣٨٨ - *(در بيان لباسهايى كه با آن ميتوان نماز خواند و لباسهائى كه) * *(با آن نميتوان نماز خواند و انواع جامهها) *

٧٨٥- عيص بن قاسم از امام صادق ٧ پرسيد: آيا مرد ميتواند در جامه زن يا لنگ او نماز كند يا مقنعه و روسرى او را عمامه سازد؟ آن حضرت فرمود: آرى ميتواند، بشرط آنكه آن زن مأمونه و مورد اطمينان باشد كه از نجاست و ناپاكى پرهيز دارد.

٧٨٦- از عبد اللَّه بن سنان روايت شده كه گفت: از امام صادق ٧ پرسيدند: كسى كه جز يك زير شلوارى يا زير جامه با خود ندارد وقت نماز چه كند؟

آن حضرت فرمود: بند زير جامه را بيرون مى‌آورد و بعد آن را بجاى ردا بر دوش ميافكند و نماز ميخواند، و اگر شمشير با خود دارد و لباس ندارد، همان شمشير را بر گردن يا دوش خود مياندازد و ايستاده نماز ميخواند.

توضيح: «طريق روايت صحيح است، و معنى عبارت: «اگر شمشيرى با خود دارد» چنين مى‌شود كه اگر كسى جز زير جامه يا زير شلوارى هيچ لباس ديگرى نداشته باشد و در همين حال شمشيرى با خود داشته باشد، و حاصل جواب چنين مى‌شود كه: بند زير جامه را بجاى رداء بكار ميبرد و با بستن زير جامه بدون بند بر خويشتن عورتش را ميپوشاند و در اين حال اگر شمشيرى داشته باشد همان را بگردن مى‌آويزد و آن رداء او محسوب مى‌شود).

٧٨٧- زراره از امام باقر ٧ روايت كرده كه آن حضرت فرمود: كمترين مقدار كه بعنوان رداء براى تو كافيست كه در آن نماز كنى اين مقدار است كه بر دوشها يا شانه‌هاى تو چيزى مثل بالهاى پرستو باشد. (مثل دستمالى كه بر دوش‌