ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٢٣٥ - *(نماز خواندن بر ميت) *

خوبى چيزى از او نميدانيم و تو نسبت به او از ما داناتر هستى). خداوند تبارك و تعالى فرمايد: من گواهيهاى شما را بر خوبى او پذيرفتم و او را در مورد آنچه كه خود ميدانم و شما از آن بيخبريد آمرزيدم.

شرح: «مراد آنست كه اگر كسى بين خود و خدا لغزشى داشته، اما در بين مردم رعايت اخلاق و قوانين مذهبى را ميكرده و تظاهر به خلاف نمى‌نموده و همچنين حريم اسلام را حفظ ميكرده و حقيقتا همه جز خوبى چيز ديگرى از او سراغ نداشتند، اگر چهل نفر بر سر جنازه‌اش بگويند ما جز خوبى و خير در او سراغ نداريم خداوند از گناهان پنهانى او خواهد گذشت و اين به منزله شهادت و گواهى است، چنانچه اين چهل تن مؤمن باشند شهادتشان بدون ترديد مقبول خواهد افتاد، نه اينكه چهل نفر به لفظ بگويند: «إنّا لا نعلم منه إلّا خيرا» با اينكه بسيار شرّ از او سراغ دارند.

٤٧٣- و فضل بن عبد الملك از امام صادق ٧ پرسيد: آيا ميتوان در مسجد بر ميّت نماز خواند: آن حضرت فرمود: آرى.

٤٧٤- و نيز ابو بصير از آن حضرت سؤال كرد: هر گاه زن بميرد چه كسى سزاوارتر است بر او نماز گزارد؟ آن حضرت فرمود: شوهر آن زن. عرض كرد: آيا شوهر سزاوارتر است از پدر، فرزند و برادر او؟ فرمود: آرى، و او غسل هم ميتواند بدهد يا در غسل دادن نيز مقدّم است. (البتّه از زير پوشش كه نظرش به اندام و عورت زن نيفتد).

و پدرم- رحمه اللَّه- در رساله‌اى كه براى من فرستاده است گويد: اى پسر عزيزم بدان كه سزاوارترين مردم به نماز خواندن بر ميّت، كسى است كه ولىّ ميّت او را مقدّم دارد پس اگر در ميان آن جماعت مردى از بنى هاشم حاضر باشد او سزاوارتر از