ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ١٨٤ - غسل ميت احكام اموات

دست مباركش به حلق خود اشاره فرمود- خداوند توبه او را قبول ميكند.

٣٥٢- از امام صادق ٧ در مورد اين فرمايش خداوند عزّ و جلّ سؤال شد كه ميفرمايد: وَ لَيْسَتِ التَّوْبَةُ لِلَّذِينَ يَعْمَلُونَ السَّيِّئاتِ حَتَّى إِذا حَضَرَ أَحَدَهُمُ الْمَوْتُ قالَ إِنِّي تُبْتُ الْآنَ‌ يعنى: توبه براى آن كسانى نيست كه مرتكب گناهان ميشوند تا هنگامى كه مرگ يكى از آنان فرا رسد آن زمان گويند اكنون من توبه كرده‌ام.

آن حضرت فرمود: مراد از وقت مرگ هنگامى است كه شخص آخرت را بچشم ببيند.

(ملك الموت يا بهشت را و يا دوزخ را).

٣٥٣- مردى از صحرانشينان كه داراى حشم و شترانى بسيار بود خدمت رسول خدا ٦ رسيد و عرضكرد: يا رسول اللَّه مرا از معنى و تأويل اين فرمايش خداوند عزّ و جلّ آگاه ساز كه ميفرمايد: الَّذِينَ آمَنُوا وَ كانُوا يَتَّقُونَ، لَهُمُ الْبُشْرى‌ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ فِي الْآخِرَةِ يعنى كسانى كه ايمان آورده‌اند و پرهيزكارى پيشه ساختند آنان را در زندگانى دنيا و در آخرت بشارت است. فرمود: امّا آنكه فرمود: «آنان را در زندگى دنيا و آخرت بشارت است» آن بشارت عبارت از همان خوابهاى خوب است كه مؤمن ميبيند و در همين دنياى خود بدان بشارت مييابد كه ببهشت خواهد رفت. و اما آن قسمت از فرمايش خداوند عزّ و جلّ كه ميفرمايد: ايشان را در آخرت بشارت است. عبارتست از بشارت افراد با ايمان بهنگام مرگ و زمان وفاتش: كه خداوند سبحان ترا آمرزيده و نيز كسانى را كه جنازه‌ات را برميدارند و بگورت ميرسانند نيز