ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ١٨٠ - غسل ميت احكام اموات

إلّا اللَّه الحليم الكريم، لا إله إلّا اللَّه العليّ العظيم، سبحان اللَّه ربّ السّماوات السّبع و رب الأرضين السّبع و ما فيهنّ و ما بينهنّ و ما تحتهنّ و ربّ العرش العظيم، و سلام على المرسلين و الحمد للَّه ربّ العالمين». يعنى هيچ معبودى نيست كه در خور پرستش باشد جز ذات واجب الوجودى كه مستجمع جميع صفات كماليّه و حليم و بردبار و كريم است، نيست معبودى جز خداى يگانه بلند مرتبه و عظيم الشأن منزّه و پاك ميدانم پروردگار آسمانهاى هفتگانه را و آنچه در آنهاست و آنچه در ميان آنها و زير آنها است و او پروردگار عرش عظيم است و درود بر فرستادگان الهى و حمد و ثنا مخصوص خداوند پروردگار عالميان است. آن مرد كه در حال نزع بود اين دعا را خواند و پيغمبر خدا ٦ فرمود: سپاس خداى را كه او را از آتش دوزخ رهانيد. و اين كلمات همان كلمات فرج است.

٣٤٤- امام باقر ٧ فرمود: همانا شما كسانى را كه ميميرند بهنگام مرگ كلمه «لا إله إلّا اللَّه» تلقين ميكنيد و ما بكسان خود كه مرگشان فرا رسيده كلمه محمّد رسول اللَّه را تلقين ميكنيم (ظاهرا مراد از «شما» اهل سنّت است كه در تلقين ميّت به شهادت لا إله إلّا اللَّه اكتفا ميكنند و مقصود از «ما» اهل بيت عليهم السّلام و پيروان و شيعيان ايشان هستند كه علاوه بر شهادت به توحيد، شهادت به رسالت پيامبر ٦ را نيز در تلقين اضافه ميكنند).

٣٤٥- رسول خدا ٦ فرمود: مردگانتان را پيش از مرگ «لا إله إلّا