ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ١٣٩ - باب تيمم

دو دستش را مقدارى اندك بالاتر از مچ مسح ميكشد و ابتدا دست راست و بعد دست چپ را شروع ميكند.

٢١٤- و عبيد اللَّه بن على حلبى از امام صادق ٧ سؤال كرد: مردى كه جنب مى‌شود و به آب دسترسى ندارد تكليف او چيست؟ آن حضرت فرمود: بر زمين تيمّم ميكند و هر گاه آب پيدا كرد بايد غسل كند ولى نماز را اعاده نميكند، باز عبيد اللَّه حلبى از آن حضرت سؤال نمود كه مردى بر چاه پر آبى بگذرد و دلو براى آبكشى با خود نداشته باشد چه كند؟ آن حضرت فرمود بر او لازم نيست داخل چاه شود زيرا پروردگار آب، هم او پروردگار زمين نيز هست (آنكه آب را براى وضو و غسل قرار داده تيمّم را نيز خود او مقرّر فرموده)، پس تيمّم كند. و نيز حلبى پرسيد در مورد مرديكه جنب شود و با خود مقدارى آب دارد كه فقط تكافوى وضوى نمازش را ميكند آيا با آن آب وضو بگيرد يا (آب را براى نوشيدنش بگذارد و) تيمّم كند؟ آن حضرت فرمود: نه وضو نگيرد بلكه تيمم كند، مگر نميبينى كه نصف وضو براى آن قرار داده شده است. يعنى وضو سه شستن و سه مسح كردن است و تيمّم سه مسح كردن يكى به پيشانى و دو ديگر به دستها.

و هر گاه تيمّم‌كننده به آب برسد و به اميد آنكه باز هم ميتواند آب ديگرى تهيّه كند تيمم نكند، بعد بجايى برسد كه تهيه آب برايش غير ممكن و دشوار شود پس‌