ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٩٣ - آنچه وضو را شكسته و باطل ميكند

فريضه و واجب است، و هيچ چيز از سنّت فريضه را نميشكند و همگى اينها خود نيز تطهير را زياده ميگرداند.

١٤١- اسماعيل بن جابر از امام صادق ٧ سؤال كرد: در مورد شخصى كه ناخنها و شاربش را كوتاه ميكند آيا لازم است كه دستها و لبهاى خود را با آب بشويد، يا آب بر آنها بريزد؟ آن حضرت فرمود: نه، بلكه آن عمل خود پاكيزه‌كننده است و نيازى به شستن ندارد.

١٤٢- و پرسيده شد در مورد شعر خواندن كه آيا وضو را باطل ميكند؟ آن حضرت فرمود: نه.

شارح گويد: «اين سؤالات از آن جهت بوده است كه بعض از فرق مسلمين اينها را ناقض وضو ميدانستند».

١٤٣- و سماعة بن مهران از امام صادق ٧ سؤال كرد در مورد كسى كه سر خود را ميجنباند و چرت ميزند در حالى كه به نماز ايستاده يا در ركوع است حكمش چيست؟ آن حضرت فرمود: بر او وضو لازم نيست. (البتّه تا زمانى كه خواب بر مشاعرش غالب نشده باشد).

١٤٤- از موسى بن جعفر عليهما السّلام سؤال شد: در مورد شخصى كه خوابش بگيرد در حالى كه نشسته است آيا وضو بر او لازم است؟ آن حضرت فرمود: بر او وضو لازم نيست مادام كه نشسته و پاهايش دراز نشده است. (يعنى اختيار نگهدارى خود