ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٨٢ - باب مسواك كردن

جاهليّت نيز مسواك ميكرده‌اند.

١١٦- و نيز آن حضرت فرمود: هر چيز را پاك‌كننده‌ايست و پاك‌كننده دهان مسواك است.

١١٧- امام باقر ٧ فرمود: همانا رسول خدا بسيار مسواك ميفرمود ولى واجب نيست و ترك آن در پاره‌اى از روزها زيانى بتو نميرساند.

و مسواك زدن روزه دار در ماه رمضان هر وقت از روز كه بخواهد اشكال ندارد.

و همچنين مسواك زدن براى محرم مانعى ندارد ولى مسواك زدن در حمّام مكروه است زيرا موجب بيمارى دندانهاست، و مسواك كردن از سنّتهاى حضرت ابراهيم ٧ است. و آن ده سنّت است: پنج سنّت مربوط به اعضاى سر و صورت و پنج سنّت مربوط به بدن، و أما آنچه در سر و صورت است عبارت ميباشد از آب در دهان گردانيدن (مضمضه)، آب در بينى كردن و شستن آن (استنشاق) و مسواك زدن، و گرفتن شارب، و فرق باز كردن براى كسى كه موى سر خود را بلند داشته است، و هر كس در موى سرش فرق باز نكند خداوند برايش در روز قيامت با ارّه آتشين فرق باز مينمايد. (يعنى موى سر خود را چنان نگهدارد كه مسح سر ممكن نباشد).

و أما آنچه از سنّتها كه در بدن است: استنجا، ختنه كردن، موى پشت زهار (پشت عورت) گرفتن، كوتاه كردن ناخنها، و تراشيدن موى زير بغلها ميباشد.