ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٧٥ - حد اعضاى وضو و ترتيب بجا آوردن و پاداش آن

كف پاها سزاوارتر از پشت آنها به مسح كشيدن است. (اگر وضوى رسول خدا ٦ را نديده بودم مثل ديگر مردمان عامّه، فكر ميكردم كف پا بمسح كردن سزاوار است).

و هر گاه در مواضع وضوى شخصى (مواضعى كه شستن آن در وضو واجب است) زخمى يا دملى يا جراحتى باشد كه باز كردن آنها اذيّتى باو ندارد پس بايد براى وضو آن را بگشايد و بشويد.

و اگر باز كردن آنها براى او زيان دارد بايد دستش را بر جبائر (يعنى روى همان پانسمان، گچ گرفتگى و يا لايه‌اى كه روى زخم است) مسح نمايد، و آن را نگشايد (لايه را برنگيرد) و آزارى به جراحتش نرساند.

٩٤- در مورد جبائر از امام صادق ٧ روايت شده است كه آن حضرت فرمود: دور و اطراف آن شسته مى‌شود.

و مسح سر بر عمامه و كلاه جائز نيست، و همچنين جائز نيست بر موزه‌ها و جورابها مگر در حال تقيّه و ترس از دشمن، و يا در برف و يخ كه ترس از زيان پاها باشد كه در اين حال پاى افزار بمنزله جبيره است پس بر آنها مسح مى‌شود.

٩٥- و عالم (يعنى امام صادق) ٧ فرمود: سه چيز است كه در آنها من از هيچ كس تقيّه نميكنم: نوشيدن نوشابه مستى آور، مسح بر پاى افزار، و حجّ تمتّع.

شارح گويد: «چون حرمت مستى آور و وجوب مسح پا و حج تمتع ظاهر قرآنست و ميان بزرگان عامه هم اين مسائل اختلافى است و بسيارى از دانشمندان آنها در اين‌