ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٥٥٨ - *(باب احكام سهو در نماز) *

مرتبه در غلوّ يا نقطه شروع نفى فراموشى و سهو از پيامبر ٦ است،

و اگر جايز باشد كه اخبار وارده در اين باره را ردّ كنيم، جايز خواهد بود كه همه اخبار را ردّ كنيم، و ردّ همه اخبار مستلزم ابطال دين و شريعت است، و من گمان ميكنم كار بى‌پاداش و ثوابى نباشد در اقدام به تصنيف كتاب جداگانه و مستقلّى در باره اثبات اين سهو پيامبر ٦ و ردّ كسانى كه منكر آن هستند إن شاء اللَّه.

شرح: «از كلام مؤلّف چنان پيداست كه خود قائل به سهو نيست بلكه اسهاء و انامه را تجويز ميكند بحسب رواياتى كه رسيده است، و همچنان كه برهان قطعى بر استحاله كلام صدوق نيست، وقوع سهو و نوم از صلاة صبح نيز براى آن حضرت قطعى نيست، زيرا عمير بن عبد عمرو در جنگ بدر كشته شده و در جنگ صفين نبوده و اگر ديگرى هم بوده بالاخره خبر واحد مجهولى است كه اعتماد بر آن نمى‌توان نمود».

١٠٣٢- حمّاد بن عثمان از امام صادق ٧ پرسيد: شخصى كه يكى از نمازهايش فوت شده، و هنگام طلوع خورشيد يا غروب آفتاب (يعنى هنگامى كه وقت مقرّر هيچ يك از نمازهاى فريضه نيست) بخاطر آورد كه آن نماز فوت شده چه كند؟

آن حضرت پاسخ فرمود: بايد همان زمان كه اين أمر بيادش آمده آن را بجا آورد.

پايان ترجمه جزء أوّل اين كتاب شريف و إن شاء اللَّه جزء بعد از اوّل باب «صلاة مريض و مغمى عليه» خواهد آمد. ٢٢ محرّم الحرام ١٤٠٨. مطابق ٢٥/ ٦/ ١٣٦٦ محمّد جواد غفّارى عفى عنه.