ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٥٥٧ - *(باب احكام سهو در نماز) *

آن حضرت از جانب خداوند عزّ و جلّ است‌

و جز اين نيست كه خداوند متعال آن حضرت را دچار فراموشى ميسازد تا معلوم شود كه او انسانى است كه چون ساير آدميان آفريده شده، و آن حضرت را جدا از خداوند، پروردگار و معبود خويش قرار ندهند، و مردمان هنگامى كه خود دچار فراموشى ميشوند با سهو پيامبر حكم آن را بدانند، همچنين سهوى كه ما دچار مى‌شويم از طرف شيطان است در حالى كه شيطان بر رسول خدا ٦ و امامان صلوات اللَّه عليهم أجمعين راه و تسلّط ندارند «و تنها تسلّط شيطان بر كسانى است كه بدوستى و طرفدارى، از او پيروى مى‌كنند و همان كسانى كه او را در اطاعت شريك خداوند ميگيرند». و نيز بر آن كسانى كه از گمراهانند و پيروى او مى‌كنند، و آنان كه منكر سهو آن حضرت ٧ هستند جواب مى‌گويند يكى آنكه در ميان صحابه آن حضرت كسى نبود كه ذو اليدين يا دو دست باشد، و نه چنين شخصى بوده و نه چنين خبرى صحّت دارد، و خلاف مى‌گويند، زيرا اين مرد معروف است و كنيه‌اش أبو محمّد و نامش عمير بن عبد عمرو مشهور به ذى اليدين است و شيعه و سنّي (يا موافق و مخالف) از او روايت كرده‌اند و من اخبارى از او در كتاب چگونگى جنگ قاسطين در صفّين ذكر كرده‌ام.

استاد و شيخ ما محمّد بن حسن بن احمد بن وليد- رحمه اللَّه- ميفرمود: نخستين‌