ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٥٤٨ - *(باب احكام سهو در نماز) *

سهو كنند مخيّر بوده و بهر خبرى عمل كند صحيح است و درست عمل كرده است.

١٠٢٥- از اسحاق بن عمّار روايت كرده‌اند كه گفت: امام كاظم ٧ بمن فرمود: هر گاه در نماز شك كردى بنا را بر يقين گذار، اسحاق گويد: عرض كردم: آيا اين ترتيب كه ميفرمائيد قاعده كلّى است؟ فرمود: آرى.

شرح: «ظاهر خبر آنست كه بنا را بر اقلّ گذارد، در صورتى كه قبلا گذشت كه بنا را بر اكثر گذارد، و ممكن است صدوق عليه الرّحمه قائل به تخيير بوده است».

١٠٢٦- عبد اللَّه بن أبى يعفور از امام صادق ٧ سؤال كرد در مورد شخصى كه دو ركعت از نماز واجب را بخواند و فراموش كند براى تشهّد بنشيند چه بايد بكند؟

آن حضرت فرمود: اگر در ركعت سوّم كه ايستاده است بخاطرش بيايد بايد بنشيند و تشهّد را بخواند، و چنانچه متوجّه نشود تا زمانى كه بركوع رود، بايد نماز را تمام كند و بعد همان طور كه نشسته و قبل از آنكه سخنى بگويد دو سجده سهو را بجاى آورد.

شرح: «ظاهر اين خبر چنين استفاده مى‌شود كه تشهّدى كه پس از دو سجده سهو بجاى مى‌آورد تشهّد فراموش شده را تلافى مى‌كند، و مرحوم مجلسى شارح فقيه- رحمه اللَّه- فرموده در خبرى صريح نديدم كه تشهّد فراموش شده را بايد قضا كند چنان كه مشهور است».

١٠٢٧- محمّد بن مسلم از امام صادق ٧ روايت كرده كه آن حضرت فرمود: هر گاه شخصى پس از خواندن نماز شكّ كند و نداند كه سه ركعت خوانده يا چهار ركعت ولى زمانى كه از نماز فارغ ميشده اعتقاد داشته كه نماز را تمام خوانده‌