ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٥٤٧ - *(باب احكام سهو در نماز) *

ايستاده بجا مى‌آورد و سلام ميدهد، سپس دو ركعت در حال نشستن ميخواند.

توضيح: «در پاره‌اى از نسخه‌ها به جاى دو ركعت ايستاده يك ركعت ثبت شد است».

١٠٢٢- علىّ بن أبي حمزه گويد: از موسى بن جعفر عليهما السّلام پرسيدم: مردى ركعات نماز بر او مشتبه مى‌شود و نمى‌داند يك ركعت خوانده يا دو ركعت يا سه ركعت يا چهار ركعت؟ حضرت پرسيد: همه نمازها؟ عرض كردم: آرى، فرمود: نمازش را هر كجا رسيده سلام دهد، و بخداوند از (وسوسه و شرّ) شيطان پناه برد، و اين حالت بزودى از وى برود.

شرح: «مراد كثير الشّك است، آنكه در غالب نمازها شك ميكند».

١٠٢٣- و سهل بن اليسع در باره همين مسأله (يعنى موردى كه شخص نميداند چند ركعت نماز كرده است) از امام رضا ٧ روايت كرده كه آن حضرت فرمود: بنا را بر مقدارى كه يقين دارد مى‌گذارد (يعنى يك ركعت) و بعد از سلام نماز دو سجده سهو مى‌كند و تشهّد خفيف ميگويد از جهت سجده سهو.

١٠٢٤- و نيز روايت كرده‌اند در حديثى ديگر كه يك ركعت ايستاده ميخواند و دو ركعت نشسته.

اگر چه ظاهرا اين اخبار با هم متفاوت است لكن در واقع اختلاف ندارند، چون‌