ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤٩١ - باب در بيان چگونگى خواندن نماز از آغاز آن تا پايان آن

سورى كه گذشت) و پس از قراءت و پيش از ركوع قنوت ميخوانى.

و مستحب است در ركعت اوّل حمد و سوره «إنّا أنزلناه» و در ركعت دوّم حمد و «قل هو اللَّه أحد» را بخوانند زيرا «إنّا أنزلناه» سوره پيامبر ٦ و اهل بيت او صلوات اللَّه عليهم أجمعين است و نمازگزار آنان را وسيله خود در پيشگاه خداوند متعال قرار ميدهد و متوسّل به ايشان مى‌شود، زيرا بوسيله ايشان به شناخت و معرفت خداى متعالى رسيده است، و در ركعت دوّم سوره توحيد يا قل هو اللَّه أحد را مى‌خوانند زيرا دعاء در پى آن مستجاب مى‌شود، و قنوت نيز كه پس از آن خوانده مى‌شود به اجابت ميرسد، و قنوت سنّت واجب است و هر كس عمدا در هر نمازى آن را ترك كند نمازش صحيح نيست، خداوند عزّ و جلّ فرموده است: وَ قُومُوا لِلَّهِ قانِتِينَ‌ (يعنى: برخيزيد و بايستيد در حالى كه قنوت مى‌خوانيد يا در حال قنوت باشيد) منظور اينست كه اطاعت‌كنندگان و فرمانبرداران خداوند باشيد و دعا كنيد يا خداوند را در قنوت بخوانيد.

و كمترين آنچه كه از قنوت كافى است چند نوع است از آن جمله اينكه اين دعا را بخوانى: «ربّ اغفر و ارحم و تجاوز عمّا تعلم إنّك أنت الأعزّ الأكرم (يعنى: پروردگارا ما را بيامرز و بر ما ببخشا و از آنچه خود ميدانى (از خلافكاريهاى ما) در گذر همانا تو عزيزتر و كريمتر از آن هستى كه عزّت و كرم و بزرگوارى‌ات را بتوان بتصوّر آورد) و نوع ديگر آنست كه ثنا باشد و بگوئى: «سبحان من دانت له السّماوات و الأرض بالعبوديّة» (يعنى: منزّه است يا منزّه ميدانم و بپاكى ياد ميكنم‌