ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤٢٤ - *(باب قبله) *

پدرم- رضى اللَّه عنه- در رساله‌اى كه برايم فرستاده گويد: هر گاه كه خواهى نماز نافله گزارى و سواره هستى پس در همان حال نماز كن، و روى خويش را به جانب سر چهار پايت كن هر جا كه تو را برد، خواهد رو به قبله رود، خواه پشت به قبله چه جانب راست رود، و چه جانب چپ اشكالى ندارد، و هر گاه خواهى نماز واجب كنى بر پشت چهار پا پس رو به قبله كن و تكبيرة الاحرام را رو به قبله بگو، آنگاه به هر طرف كه چهار پا از آن طرف رود رو كن و حمد و سوره بخوان، و وقتى خواستى ركوع و سجود بجاى آورى ركوع كن، و بر چيزى كه همراه خود دارى از آنهائى كه سجده بر آن جايز است سجده كن، ولى چنين نماز فريضه‌اى را (در حال سواره و بر پشت چهار پا و در حركت) جز در حالت ناچارى و درماندگى شديد مخوان و اين چنين رفتار ميكنى وقتى كه مجبورى نماز را در حال راه رفتن بجاى آورى (يعنى رو به قبله تكبيرة الاحرام ميگوئى و قراءت را رو براه و جهت حركت مى‌خوانى، و ركوع را همانند حالت ساكن سر و سينه را فرود مى‌آورى) جز اينكه وقتى خواستى سجده كنى بر زمين سجده مى‌كنى.

و باز در همان رساله پدرم گويد: هر گاه شيرى يا درنده‌اى به تو حمله كند (يا حمله نكرده ولى در معرض آن قرار گرفته‌اى و بيم حمله درنده‌اى ميرود) و ميترسى كه نمازت فوت شود، در اين حال رو به سوى قبله دار، و نماز را با ايماء بجاى آور و هر گاه از درنده‌اى بيم دارى و بتو نزديك شده و حمله كرده است در اين صورت‌