ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤٠٥ - *(در بيان لباسهايى كه با آن ميتوان نماز خواند و لباسهائى كه) * *(با آن نميتوان نماز خواند و انواع جامهها) *

شرح: «معمولا وقتى با رنگ يا حنّا خضاب مى‌كنند با تكّه پارچه‌اى كه غالبا بكار نمى‌آيد آن را مى‌پوشانند و افراد عامى از آن جهت كه هنگام شستن حنا موضعى كه بر آنها حنا نهاده‌اند نيز شسته و آب كشيده مى‌شود لذا ملاحظه پاك يا نجس بودن پارچه را نمى‌كنند. قيد دوّم يعنى وضو داشتن از آن جهت است كه پاره‌اى از مردم عامى در وقت نماز موضع خضاب را از رنگ نمى‌شويند، و بدون توجّه به اينكه حنّا عذرى نيست كه سبب جواز تيمم باشد، اقدام به تيمم مى‌كنند، باين جهت تأكيد شده است كه هر كس خضاب مى‌كند بهنگام نماز وضو داشته باشد، اعمّ از اينكه قبل از خضاب وضو گرفته، يا در وقت نماز خضاب را برداشته و وضو بسازد».

و اشكال ندارد كه زن دستهاى خود را حنّا بسته و چنان كه مرسوم است دستهايش بند باشد يا بسته باشد و با آن حال نماز بخواند. اين مضمون را عمّار ساباطى از امام صادق ٧ روايت كرده است.

٨٢٥- علىّ بن جعفر و على بن يقطين از موسى بن جعفر عليهما السّلام در باره مرد و زنى كه خضاب مى‌كنند سؤال كردند كه آيا ايشان مى‌توانند در حالى كه با حنّا و وسمه خضاب كرده‌اند نماز بخوانند؟ آن حضرت فرمود: اگر مرد و زن دهان و بينى خود را بيرون گذارند يعنى آزاد باشد و گرفته نباشد (كه بتوانند كلمات را صحيح ادا كنند) در اين صورت اشكالى ندارد.

٨٢٦- محمّد بن مسلم از امام باقر ٧ سؤال كرد: كسى نماز بخواند در حالى كه دستهاى خود را از جامه‌اش بيرون نياورد اين كار جايز است؟ آن حضرت پاسخ فرمود: اگر دستانش را از جامه بيرون كند كه نيكو است ولى اگر دستها را