ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣٧٤ - *(در بيان لباسهايى كه با آن ميتوان نماز خواند و لباسهائى كه) * *(با آن نميتوان نماز خواند و انواع جامهها) *

ميفرمايد: يعنى در هر يك از دو جامه جداگانه و بتنهائى نماز ميخواند.

و مترجم گويد: «اگر بيش از دو لباس داشت و مشكوك بود مثلا پنج دست لباس داشت و دو دست آن نجس بود ولى معين نبود كدام پاك و كدام ناپاك است از تعداد لباس متنجّس يكى اضافه كند يعنى در سه لباس نماز بخواند و همچنين در بيشتر».

٧٥٧- محمّد بن مسلم گويد: به امام محمّد باقر ٧ عرضكردم: هر گاه لباسى كه بتن دارم آلوده بخون باشد و من وقتى متوجّه آن شوم كه بنماز ايستاده‌ام يا مشغول خواندن نماز باشم، تكليفم در اين هنگام چيست؟ امام ٧ فرمود: اگر خون را ميبينى و لباس ديگرى نيز غير از آن بر تن دارى (كه ساتر عورت باشد) آن جامه آلوده بخون را از تن بيرون آورده كنار گذار و با آن (جامه ديگر كه زير آن بر تن داشته‌اى) نماز بخوان، امّا اگر لباس ديگرى غير از آن لباس آلوده بر تن ندارى، با همان جامه خونين نمازت را بپايان ببر و تمام كن و اين خود در صورتى است كه مقدار خون مورد نظر از اندازه يك درهم بيشتر نباشد كه در اين صورت لازم نيست نمازت را هم اعاده كنى، و اگر هم خون از اندازه يكدرهم كمتر باشد كه ديگر اهميّتى ندارد چه آن را ببينى و چه نبينى (بدون آنكه آن را ازاله نموده و آب كشيده باشى ميتوانى با آن نماز بخوانى) حال چنانچه خون را بچشم ببينى و مقدار آن بيش از اندازه يكدرهم باشد و تو آن را نشسته و در آن جامه نمازهاى بسيارى را يا چندين نماز را با آن لباس خوانده باشى، بايد همه آن نمازها را دوباره بخوانى، چون خون مانند منى و بول‌