ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٢٨١ - در اخبار نادر

٥٩١- و باز آن حضرت فرمود: هر گاه يكى از بستگان شما مرگش فرا رسد پيكر او را روى به قبله بخوابانيد و همچنين وقتى غسل داده مى‌شود نيز پاى او را بسوى قبله بكشيد و پائين پايش گودالى حفر كنيد در محلّ شستن، تا غساله غسل بدرون آن رود.

٥٩٢- امام صادق ٧ فرمود: هنگامى كه كسى را قبض روح مى‌كنند روح بر فراز جسد و نزديك آن سايه‌گستر است- خواه روح مؤمن باشد و خواه غير مؤمن- و بهر كارى كه با جسد او مى‌كنند مى‌نگرد، و وقتى او را كفن كردند و بر تابوت گذاشتند و بر شانه مردم قرار گرفت روح بجانب بدن باز ميگردد و در آن حلول مى‌كند و چشم او را وسعت ديد و دور بينى ميدهد و او به جايگاه خود در بهشت يا در دوزخ مى‌نگرد، پس اگر اهل بهشت باشد با بلندترين صداى خود فرياد مى‌كند: مرا هر چه زودتر ببريد، مرا هر چه زودتر ببريد، و هر گاه از دوزخيان باشد فرياد مى‌كند: مرا برگردانيد مرا برگردانيد، و در آن حال هر چه به او مى‌كنند ميفهمد و سخن مردم را مى‌شنود.

شرح: «مراد از حلول روح زنده شدن بحيات برزخى است نه دنيائى كه زندگان آن را حسّ كنند».

٥٩٣- امام صادق ٧ فرمود: همانا ارواح بصفت جسدها يا در قالب‌