ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٢٥٩ - در بيان دلدارى دادن و دعوت بصبر و آرامش و بيتابى و زارى بهنگام مصيبت، و زيارت و ديدار از قبر مردگان، و نوحه كردن و به ماتم نشستن زنان

پيشى ميجويند و بلا در حالى بكافر ميرسد كه او بيتابى ميكند يا بيتابى پيش از بلا بكافر ميرسد.

٥٢٩- از كاهلى روايت شده كه گفت: به امام موسى بن جعفر عليهما السّلام عرض كردم: كه همسرم و خواهرم- كه همسر محمّد بن مارد است- در مجالس ماتم شركت ميكنند و من ايشان را از اين كار منع ميكنم، و آنان بمن ميگويند: اگر حرام است ما به اين عمل خاتمه ميدهيم و ديگر تكرار نميكنيم، و اگر حرام نيست پس چرا ما را منع ميكنى تا اگر كسى از ما فوت شود مردم نيز از اداى حقوق ما و شركت در مجلس ما خوددارى كنند و به تعزيت ما نيايند، آن حضرت فرمود: از حقوق سؤال ميكنى (يعنى آنان كه به عزا و عروسى شما مى‌آيند ايشان نسبت به شما داراى حقّى هستند و رفتن به مجالس ايشان كار عبث نيست) پدرم بمادرم و امّ فروه رخصت ميداد كه حقوق اهل مدينه را بجا آورند.

٥٣٠- امام صادق ٧ فرمود: در قبر سؤال نميكنند مگر از كسى كه ايمان خالص (اخلاص در ايمان) داشته باشد، و يا كفر را خالص كرده باشد و بقيّه كسانى هستند كه به حال خود باز گذاشته ميشوند بدون ثواب و عقاب تا حلول روز رستاخيز.

٥٣١- و نيز سماعة بن مهران از آن حضرت سؤال كرد: در باره زيارت قبرهاى مسلمين و ساختن مساجد در قبرستانها، آن حضرت فرمود: اما زيارت قبرها و رفتن بر