ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٢١٦ - كفن كردن ميت و ترتيبات آن

٤٢٥- امام صادق ٧ فرمود: هر گاه زنى در حال نفاس بميرد و خونريزى‌اش ادامه داشته باشد، آن زن را (پس از تنظيف و غسل و پنبه‌گذارى) تا ناف در پوست يا چيزى همانند پوست فرو ميكنند و او را پاكيزه ميكنند و سپس بدرون قبل و دبر او پنبه ميكنند و بعد از آن كفن مينمايند.

٤٢٦- از امام صادق ٧ پرسيدند: اگر زنى همراه عده‌اى مرد باشد و فوت كند و با آنان شخص محرم براى زن نباشد آيا ايشان او را همان طور كه لباس بتن دارد ميتوانند غسل دهند؟ آن حضرت فرمود: اگر چنين كنند لا جرم عارى بر ايشان خواهد بود لكن دو كف او را بشويند، (و دفن كنند).

٤٢٧- و عبد اللَّه بن أبى يعفور از آن حضرت پرسيد: در مورد مرديكه در سفر بهمراه زنان وفات يابد و با آن زنان مرد ديگرى نباشد كه او را غسل دهد ايشان با او چه كنند؟ آن حضرت فرمود: او را در لباسش مى‌پيچند و همان طور دفنش ميكنند و او را غسل نميدهند.

٤٢٨- و حلبى (عبيد اللَّه) از آن حضرت سؤال كرد: در مورد زنى كه در سفر فوت ميكند و با او مردى نيست كه محرم باشد و زنى هم بهمراه نيست چه بايد كرد؟

آن حضرت فرمود: زن همچنان كه لباس بتن دارد دفن مى‌شود، همچنين در مورد مرديكه‌