ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٢١ - (در بيان آبها و پاكى و پاك آفرينى، و پليد شدن آنها)

شى‌ء الّا ما غلب على ريحه و طعمه و لونه».

و «كرّ» عبارت از مقدار آبى است كه حجم آن سه وجب در سه وجب در سه وجب باشد، و يا وزن آن يك هزار و دويست رطل مدنى است.

مترجم گويد: «مؤلّف كمترين حجم و بيشترين وزن را كه در روايات مختلف رسيده اختيار كرده و آن را ميزان قرار داده، و شيخ طوسى در نهايه كرّ را سه وجب و نيم در سه وجب و نيم در سه وجب و نيم ميداند».

٣- و نيز امام صادق ٧ فرموده است: هر گاه آب باندازه دو قلّه باشد ديگر چيزى آن را نجس نميسازد. و دو قلّه دو خمره بزرگ باشد.

مترجم گويد: «از يكى از علماى لغت عرب بنام ابن دريد نقل شده كه گفته است: قلّه خمره بزرگى است كه گمان اين است كه نه دهم پنج مشك آب ظرفيت داشته باشد، يعنى چهار مشك و نيم آب گنجايش داشته باشد».

و باكى نيست به وضو ساختن و غسل جنابت كردن، و مسواك نمودن با گلاب.

مترجم گويد: «مؤلّف در رساله علميّه خود بنام هدايه نيز صريحا همين فتوى را داده است، و گويند مستندش روايت يونس است كه فقها گويند در سلسله سند اين خبر سهل بن زياد آدمى است و ضعيف است، و خود خبر هم شاذّ و نادر است و كسى بآن جز صدوق- رحمه اللَّه- عمل نكرده و جايز نميدانند با آب مضاف مثل گلاب و لو بويش رفته باشد وضو يا غسل ساختن يا چيزى را تطهير كردن».

و آبى كه در آفتاب گرم شده با آن وضو مساز و غسل جنابت مكن، و نيز با آن آب خمير مساز زيرا موجب مرض پيسى است. (منظور اينست كه مكروه است استعمال‌