ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ١٤٢ - باب تيمم

دادند و مريض جانسپرد، آن حضرت فرمود: كسانى كه اين كار را كردند يا فتوى بآن دادند در واقع او را كشته‌اند، آيا سؤال نكردند؟ چرا او را تيمم ندادند؟ همانا درمان جهل و نادانى پرسيدن است.

٢٢٠- از امام صادق ٧ پرسيده شد: كسى كه به آبله مبتلا است و جنب شده است، چه كند؟ آن حضرت فرمود: اگر باختيار خود را جنب كرده باشد بايد غسل كند و اگر بى‌اختيار بوده و محتلم شده است پس تيمّم كند.

و شخص جنب هر گاه از سرما بترسد كه براى او زيان داشته باشد ميتواند تيمّم نمايد.

٢٢١- و معاوية بن ميسره از امام صادق ٧ سؤال كرد: در مورد مردى كه در حال سفر است و آب پيدا نميكند پس تيمّم ميكند و بنماز ميايستد و در حال نماز به آب ميرسد (يا آب ميرسد) و هنوز اندكى از وقت باقى است آيا نمازش را بپايان برد يا اينكه وضو گرفته و نماز را از سر بخواند؟ آن حضرت فرمود: همان نماز را بپايان رساند كه صحيح است زيرا آن خداوندى كه پروردگار آبست پروردگار خاك نيز هست.

٢٢٢- و ابو ذر- رحمة اللَّه- خدمت پيامبر ٦ آمد و گفت: يا رسول اللَّه هلاك شدم كه آب نداشتم و نزديكى كردم، أبو ذر گويد: پيامبر